Օգոստոսի 23-ն անցավ, սակայն Նիկոլ Փաշինյանը և իշխանության որևէ ներկայացուցիչ այդպես էլ հրապարակային ուղերձով չհանդես եկան Հայաստանի Անկախության հռչակագրի ընդունման 36-րդ տարեդարձի առթիվ...
Այսօր Հայաստանի քաղաքական օրակարգի առանցքային հարցը պետք է լինի Տիգրանաշենի ապագան: Սակայն, ինչպես տեսնում ենք, դրա շուրջ ծավալվող քննարկումները կարծես թե հետին պլան են մղվում...
Անասելի ցավով և անկեղծ նախանձով ընթերցեցի Հունական սփյուռքի (IHA)՝ Էրդողանին հասցեագրված բաց նամակը (պատճենը՝ Եվրոպական խորհրդարանին, ՄԱԿ-ի անդամ պետություններին և միջազգային ԶԼՄ-ներին)...
Պետությունը կործանվում է , երբ իշխանության 3 ճյուղերը ապօրինի կերպով կենտրոնացած են մեկ անձի ձեռքին, ով ոչ հիմնավոր կրթություն ունի, ոչ՝ կառավարելու փորձ, շոուներով և մանիպուլյացիաներով հանրության ուշադրությունը շեղում է մեծ հիմնախնդիրներից...
36 տարի առաջ 1990թ. օգոստոսի 23-ին ընդունվեց ՀՀ Անկախության հռչակագիրը: Հռչակագիր, որը մեր պետության ծննդականն է: Հռչակագիր, որի կայացման համար մեր ավագ սերունդը կռիվ էր տալիս հարյուր հազարներով...
Անկախության Հռչակագիրը ՀՀ գոյությունն ու վավերականությունը փաստող եզակի փաստաթուղթն է, որը ուղիղ 8 տարի Նիկոլ Փաշինյանը ստորաբար ու ինքնամոռաց փորձում է արմատախիլ անել հանրային ու պետական գիտակցությունից և պղծել դրա իմաստը...
Վաղը Ազգային ժողովում ընդդիմության առաջ դրված է շատ ավելի լուրջ խնդիր, քան կառավարության ծրագրին դեմ քվեարկելը։ Դեմ քվեարկելը վերջում ընդամենը կոճակ սեղմել է։ Քաղաքական խնդիրը մինչև այդ պահը ծրագիրը հանրային և քաղաքական իմաստով սնանկացնելն է։ Եվ դրա համար առաջին հերթին պետք է հասկանալ՝ ինչ չպետք է անել...
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...